درباره

دسته بندي ها

جستجو

لينک هاي روزانه

جعبه پیام




امکانات


متد ارف که ترجمه اصطلاح آلمانی Orff-Schulwerk است؛ یک رویکرد به آموزش موسیقی را ارائه می‌کند که کاربرد آن در درجه اول برای کودکان است. هرچند در سایر زمینه‌ها هم می‌تواند به همان اندازه مفید باشد. این متد در دهه 1920 با اجرا روی دانش‌آموزان موسیقی و رقص بزرگ‌سالان در آلمان (شهر بایرن) و توسط کارل ارف آغاز شد؛ و در حدود سال 1950 از طریق تلاش همکاران ارف برای استفاده در زمینه آموزش موسیقی به کودکان، احیا شد.

در این مقاله وب‌سایت آموزشگاه موسیقی پارسه می‌خواهیم شما را با متد ارف و ویژگی‌های آن آشنا کنیم.

آموزشگاه موسیقی

فلسفه متد ارف

انگیزه متد ارف بررسی چگونگی رفتار کودکان در بازی گروهی است. ریتم که از زبان مادری کودک گرفته شده، پایه و اساس این متد را تشکیل می‌دهد. در واقع متد ارف یک مدل پداگوژیکال (پداگوژی به معنای تعلیم) یا چارچوب‌دار را فراهم می‌کند؛ که آموزش موسیقی را در هر سنی یا هر سطح تجربه‌ای امکان پذیر می‌نماید. در متد ارف وظیفه معلم طراحی و تسهیل فعالیت‌های مناسب برای نوآموزان است؛ تا باعث موفقیت، رضایت، لذت و کسب تجربه آنها شود. اگرچه بعضی افراد استعداد بیشتری برای فراگیری در این روش دارند؛ اما متد ارف بر مبنای فعالیت گروهی شکل می‌گیرد.

اجزای فعالیت در متد ارف

ریتم، ملودی و بداهه عناصر جدانشدنی متد ارف هستند. این متد رویکردی جدی به مبحث تجربه در موسیقی دارد؛ و می کوشد از هنرجو پاسخ‌هایی خلاقانه و طبیعی را در قالب، رقص، آواز، حرکت و موسیقی دریافت کند. فراموش نکنید که برای یک کودک آواز، موسیقی حرکت و صحبت کردن دارای زنجیره اتصالی مشخص است. به همین دلیل می‌توان گفت ریتم اساسی‌ترین عنصر یادگیری موسیقی در متد ارف است. کاری که در متد ارف انجام می‌شود به زبان ساده ارتباط دادن الگوهای گفتاری به ریتم است. این کار خلاقیت را در کودک افزایش داده و این ارتباط به الگوهای حرکتی نیز گسترش می‌یابد.

پس از ریتم، ملودی دومین جزء فعالیت در متد ارف است. شیوه تدریس ملودی هم مشابه ریتم است. در این زینه کارل ارف می‌گوید در قدم اول باید کودک تجربه ناخودآگاه از ملودی و ریتم را به دست آورد؛ و سپس یادگیری آگاهانه را آغاز کند. اما بداهه تکمیل‌کننده دو بخش قبلی است. این بخش کودکان را آزاد می‌گذارد تا در چارچوب مشخصی واکنش‌هایی خلاقانه به ریتم و ملودی داشته باشند.

برای درک بهتر متد ارف جالب است که نگاهی تمثیلی داشته باشیم به یک جلسه از این کلاس موسیقی، در این جلسه استاد داستانی کودکانه را مطرح می‌کند؛ و از کودکان می‌خواهد در گروه‌های مختلف عهده‌دار موضوعی باشند. مثلا از عده‌ای می‌خواهد صدای عناصر طبیعیت را با استفاده از ساز به داستان اضافه کنند؛ و از گروهی دیگر می‌خواهد بنا بر شرایط داستان صدایی شاد، هیجانی یا... از ساز خود ارائه کنند. در نظر داشته باشید که اگرچه این متد وابسته به ساز خاصی نیست؛ اما سازهای ریتمیک و مناسب کودکان در آن کارایی بهتری دارد.

کارل ارف کیست؟

کارل ارف استاد موسیقی آلمانی و مبدع متد ارف است. او این متد را در کتابی با همین نام نیز منتشر کرده است؛ و در عمل نیز در سال‌های دهه 1920 الی 1930 میلادی، این متد را در کلاس‌های خود اجرا نموده است. کارل ارف معتقد است که موسیقی تنها نواختن نیست و ریتم و بیان و حرکت نیز در آن موثر است. کارل ارف معتقد است کودکان علاقه‌ای به یادگیری از طریق مطالعه ندارند؛ آنها بیشتر بازی می‌کنند و اگر بتوانید در قالب بازی چیزی به آنها بیاموزید از آن استقبال خواهند کرد.

برچسب‌ها:
نوشته شده در چهارشنبه 28 شهريور 1397 ساعت 9:43 توسط : مهگل فرشچی | دسته : | 0 بازدید
  • []

  • امیل ژاک دالکروز یکی از موسیقی دانان مطرح سوئیسی است؛ که زمینه ساز شکل گیری مطالعات بسیاری در آموزش موسیقی به کودکان است. امیل خود استاد هارمونی بوده است و در نتیجه تنها یک تئوریسین موسیقی نیست. در این مقاله آموزشگاه موسیقی پارسه، به بررسی ویژگی های متد دالکروز در آموزش موسیقی کودک می پردازیم.
    موسیقی کودک

    متد دالکروز

    متد دالکروز مبتنی بر دو اصل اساسی است. اول اینکه او معتقد است آموزش موسیقی در دوران کودکی اثرات بسیاری بر قدرت درک فرد از مهارت های پایه ای موسیقی دارد. در نتیجه این متد تاکید زیادی بر شروع آموزش ها در همان سال های ابتدایی تولد کودک می نماید.
    دومین اصل اینکه امیل معتقد است آموزش موسیقی به کودک باید بر مبنای بداهه باشد. به همین دلیل هم متد طراحی شده توسط او مبتنی بر بداهه خوانی در سلفژ است.
    امیل ژاک دالکروز حتی پا را فراتر از آموزش موسیقی به کودکان می گذارد؛ و می گوید که زیرساخت های تعلیم و تعلم کودکان می تواند بر اساس رشد شعور موسیقیایی کودک شکل بگیرد.
    در نهایت متد طراحی شده توسط امیل، توسط خود او به نام Eurhythmic شناخته شده است.
    این متد در عمل بر پایه مجموعه ای حرکات فیزیکی است که کودکان را در درک مفاهیم عناصر مختلف موسیقی مثل ریتم، هارمونی، ملودی، سبک و فرم، کمک می کند.
    سبک یوریتمیک می کوشد با استفاده از حرکات فیزیکی مثل بالا و پایین پریدن، حرکت دادن دست ها و پاها، آواز خواندن، قدم زدن، تلوتلو خوردن و... مفاهیم موسیقی را به کودکان منتقل کند. در عمل این متد بدن انسان را به یک ساز موسیقی تشبیه می کند؛ و بنا دارد به این وسیله فهم موسیقیایی را در ذهن کودکان افزایش دهد.
    یکی دیگر از ویژگی های متد دالکروز تاکید بالا روی آواز خواندن کودکان به صورت بداهه و با نت های مختلف است. او معتقد است که این کار باید جزئی از برنامه روزانه نوآموز باشد.
    دالکروز با استفاده از این متد توانست جسم و ذهن را با هم درآمیزد؛ و روشی برای انتقال و آموزش مفاهیم ذهنی با استفاده از حرکات فیزیکی بیافریند. در نهایت باید گفت این متد بر اساس سه آموزش یوریتمیک، سلفژ و بداهه، به پیگیری آموزش موسیقی به کودکان می پردازد.
    جالب است بدانید که امیل ژاک دال کروز تنها یک تئوریسین موسیقی نیست؛ و خود دارای سابقه عملی تدریس سلفژ و هارمونی است. او از گذر همین کلاس ها که در کنسرواتوار ژنو برگزار می شد؛ توانست متد خود را تکمیل و ارائه کند. متد دالکروز برای اولین بار به عنوان کلاس های آموزش موسیقی با حرکت، در کشور انگلستان اجرا شد و مورد توجه قرار گرفت.
    اگرچه هدف اصلی دالکروز از ارائه این متد، آموزش موسیقی به کودکان بود؛ اما این متد بعدها گسترده تر شد و در سایر هنرها، بخصوص هنر بازیگری بسیار مورد توجه قرار گرفت.
    علت استقبال کلاس های بازیگری از این متد نیز ساختار آن است؛ که به تسلط بازیگر بر بدنش کمک می کند. در عمل این متد طوری طراحی شده است که فرد را به سمت ریتم های طبعی سوق می دهد؛ حرکات اضافه بدن را می گیرد و تک های عصبی را کاهش می دهد. در نتیجه بازیگر می تواند با قدرت بیشتری با استفاده از بدنش به اجرای نقش های مختلف بپردازد و کنترل بیشتری روی آن داشته باشد.
    برچسب‌ها:
    نوشته شده در چهارشنبه 14 شهريور 1397 ساعت 14:36 توسط : مهگل فرشچی | دسته : | 1 بازدید
  • []

  • همه چیز درباره گیتار الکتریک آکوستیک

    برای آشنایی با گیتار الکتریک آکوستیک و ویژگی های آن در مقایسه با گیتار آکوستیک، این مقاله آموزشگاه موسیقی هنر پارسه را از دست ندهید.

    منظور از گیتار الکتریک آکوستیک چیست؟

    گیتار الکترونیک آکوستیک به هر نوع گیتار آکوستیک استاندارد که دارای یک سیستم میکروفون است، اطلاق می شود. این ویژگی اجازه می دهد تا گیتار شما به یک آمپلی فایر متصل شود و صدای آن از طریق بلندگو یا هر سیستم صوتی دیگر پخش شود.

    چرا باید از گیتار الکتریک آکوستیک استفاده کنیم؟

    مزیت استفاده از گیتار الکتریک توانایی تقویت صدای ساز شما بدون نیاز به میکروفون جداگانه است. اما آیا دلیل دیگری برای استفاده از این گیتار وجود ندارد؟ پاسخ این است که گیتار الکتریک آکوستیک سازی همه کاره و سازگار است.
    در واقع این گیتار با استفاده از یک دستگاه پیکاپ در ابزار خود، می تواند به طور مستقیم به یک آمپلی فایر یا یک کنسول میکسر متصل شود. استفاده از گیتار الکتریک به این ترتیب خروجی تونال سازگار را از دستگاه فراهم می کند؛ و کنترل آن را در شرایط اجرای زنده آسان تر می کند. در نتیجه این ویژگی برای اجراهای زنده بسیار مفید است.

    انواع سیستم های پیکاپ

    3 راه اصلی برای تقویت گیتار آکوستیک شما بدون استفاده از میکروفون معمول وجود دارد. شایع ترین روش این است که از یک مبدل پیزو الکتریکی استفاده شود. روش دوم این است که از  یونیت گیتار الکتریکی استفاده شود که طراحی شده است تا در زیر رشته ها، در سوراخ صدا قرار گیرد. این کار بسیار آسان است، زیرا نیازی به تغییر در گیتار نیست.
    روش سوم این است که یک میکروفون کوچک خازنی را در داخل گیتار نصب کنید. تولیدکنندگان همچنین دستگاه هایی که شامل یک دستگاه زیر بند پیزو و یک میکروفن داخلی که یک پیکاپ مغناطیسی با یک میکروفون داخلی را ترکیب می کند، را پیشنهاد می دهند. امروزه نوازندگان آکوستیک اغلب گیتار های خود را سفارشی می کنند تا ترکیب دو یا حتی سه نوع از این نوع پیکاپ را بدست آورند، به این معنی که گیتارشان چندین خروجی داشته باشد.

    مسائل مورد توجه

    گیتارهایی که دارای یک سیستم پیش تنظیم هستند نیاز به منبع انرژی دارند؛ که این منبع به طور معمول از یک باتری 9 ولت تغذیه می شود.
    نکته دوم اینکه صدای طبیعی گیتار شما به وسیل? اکثر سیستم های پیکاپ دچار تغییراتی می شود. البته این یک هزینه کوچک است که برای استفاده از مزایای گیتار الکترونیک آکوستیک در اجرای زنده می پردازید. هرچند در استودیوی ضبط، روش معمول استفاده از میکروفون و گیتار آکوستیک، برای به دست آوردن بهترین خروجی صدا است.

    انتخاب یک پیکاپ گیتار آکوستیک

    پاسخی ساده به این انتخاب وجود ندارد؛ زیرا این مسئله بستگی به نحوه نواختن شما دارد. همچنین نوع گیتار آکوستیک شما و نوع صدایی که از آن می خواهید نیز در این زمینه موثر است.
    اما توصیه ما در این زمینه این است: اگر شما در حال بررسی ارتقاء ساز خود هستید؛ و در حال حاضر دارای یک گیتار آکوستیک عالی هستید که هیچ برنامه‌ای برای بازنشستگی آن ندارید، لذا داشتن یک سیستم پیکاپ برای این ابزار ارزشمند است.
    اما اگر ابزار متوسط یا کمتر از حد متوسط داشته باشید، خرید یک گیتار آکوستیک الکتریکی را در نظر بگیرید. زیرا پیکاپ آنها به صورت کارخانه ای نصب، آزمایش و بهینه شده اند. همچنین هنگام آزمایش یک گیتار آکوستیک الکتریکی، به دقت گوش دهید. آیا صدای تقویت شده از نظر وضوح شبیه آنچه که از صدای اصلی گیتار خارج می شود، خواهد بود یا خیر.
    برچسب‌ها:
    نوشته شده در سه شنبه 6 شهريور 1397 ساعت 14:24 توسط : مهگل فرشچی | دسته : | 3 بازدید
  • []

  • موسیقی و هنر نواختن یک ساز موسیقی می‌تواند مزایای بسیاری برای فرزند شما داشته باشد. نواختن یک ساز موسیقی، آشنایی با اصول آواز خواندن و گوش دادن به موسیقی، می‌تواند بخشی معمول و طبیعی از زندگی فرزند شما باشد. موسیقی به کودک شما کمک می‌کند که تسلط بالایی بر قدرت شنوایی خود داشته باشد. همچنین موسیقی به کودک اعتماد به نفس، مهارت حل مسئله و قدرت تفکر می‌دهد.
    اما همه این‌ها وابسته به آن است که مسیر درستی برای آموزش موسیقی به کودک خود را انتخاب کنید. در این زمینه نیز انتخاب درست ساز آموزش موسیقی کودکان مسئله‌ای بسیار مهم است.
    در زمینه انتخاب ساز آموزش موسیقی کودکان اما بیش از هر چیزی، سن کودک، و همچنین شکل و کشیده یا کوتاه بودن انگشتان دست‌هایش موثر است.
    عنصر مهم دیگر در زمینه انتخاب ساز آموزش موسیقی کودکان مسئله علاقه است. اینکه آیا کودک شما هم‌اکنون به ساز خاصی علاقه نشان می‌دهد یا خیر، مسئله بسیار مهمی است.

    انواع مختلف سازهای موسیقی

    قبل از انتخاب ساز آموزش موسیقی کودکان برای یادگیری، ایده خوبی است که درک و شناختی کلی در مورد انواع مختلف سازهای موسیقی داشته باشید.
    به طور کلی سازهای موسیقی به گروه‌های خاصی تقسیم شده‌اند که عبارتند از:

    • سازهای صفحه کلیدی از جمله پیانو، ارگ، پیانو الکتریکی، سینت سایزر
    • سازهای آرشه‌ای از جمله ویولن، ویولا، ویولون سل، بیس
    • سازهای زهی از جمله گیتار (الکتریکی، اکوستیک، کلاسیک)، گیتار بیس، گیتار بیس 5 رشته‌ای، گیتار بیس فرتلس
    • سازهای بادی از جمله کلارینت، ساکسیفون (آلتو یا تنور برای شروع)، فلوت، آبوا (oboe)، Bassoon
    • سازهای بادی برنجی از جمله ترومپت، ترومبون، فرنچ هورن، توب
    • سازهای کوبه‌ای از جمله انواع درام‌ها

    سبک‌های مختلف موسیقی برای آموزش کودکان
    عنصر دیگر در انتخاب ساز آموزش موسیقی کودکان ، سبک موسیقی‌ای است که به آن علاقه دارند. بعضی از سازهای موسیقی کودک، برای نواختن سبک خاصی از موسیقی تهیه شده‌اند. هرچند ممکن است هر نوع سبک موسیقی را برای کسب آموزش با هر سازی بنوازیم. اما به طور کلی بهتر است سبک‌های مشترک برای هر ساز را بشناسیم:


    1. گیتار الکتریک: راک، پاپ، بلوز، جاز
    2. گیتار آکوستیک: فولکلور، موسیقی جهان، بلوز، کانتری، کلاسیک
    3. کیبرد: که ابزاری متنوع‌تر و به طور معمول با انواع موسیقی مرتبط است. پیانو در ابتدا برای تکنیک عالی است؛ اما کیبورد الکتریکی دارای طیفی از صداها است.
    4. سازهای چوبی بادی: (کلارینت یا آلتوساکس) پاپ، جاز، فانک، بلوز، کلاسیک، پاپ
    5. سازهای برنجی بادی: ترومپت و قورنیت معمولا با جاز، فانک و کلاسیک همراه است.

    توصیه ما برای انتخاب اولین ساز آموزش موسیقی کودکان

    به استثنای این‌که فرزند شما دارای اولویت خاصی است یا خیر؛ کیبورد ساز موسیقی خوبی برای کودکان است. این ساز برای شروع یادگیری موسیقی در دانش‌آموزان 7 تا 10 ساله مناسب است؛ زیرا این ابزار متنوع‌ترین ابزار است. با این حال، این تنها گزینه قابل انتخاب شما نیست! اگر فرزند شما علاقمند به خانواده‌ای متفاوت از کیبورد است، توصیه ما به شرح زیر است:
    گیتار اگر کودک شما بین 8 تا 10 سال یا بیشتر باشد ساز مناسبی است. با این حال، دیگر ابزار این خانواده مانند ویولن سل و باس است که خیلی مناسب نیست. چراکه دست کودکان هنوز به اندازه کافی برای کنترل آن بزرگ نشده است. البته ویولن می‌تواند یک پیشنهاد مناسب دیگر برای دانش آموزان جوان باشد.
    کلارینت به عنوان ساده‌ترین سازچوبی بادی، توصیه دیگر ما برای کودکان 8 تا 10 سال علاقمند به این گروه از سازها است.
    ترومپت و اشکال مختلف آن نیز بهترین سازهای برنجی بادی، برای مبتدیان حدودا 10 ساله است.
    درام نیز بهترین ساز برای دانش‌آموزان 10 تا 12 ساله علاقمند به این گروه از سازها است. البته رشد دست و پاها برای نوازندگی ساز درام، مسئله مهمی است که باید در نوجوان علاقمند مورد توجه قرار گیرد.
    فراموش نکنید که بسته به طول بازوها، دست‌ها و انگشتان، کودک شما ممکن است برای یک ساز موسیقی بزرگ‌تر یا کوچک‌تر مناسب باشد. به عنوان مثال، برای یک کودک با بازوها و انگشتان کوچک دست، استفاده از گیتار بیس یا یک گیتار آکوستیک دشوار است. در این وضعیت، یک گیتار آکوستیک با اندازه سه چهارم سایز مناسبی خواهد بود.
    برچسب‌ها:
    نوشته شده در شنبه 20 مرداد 1397 ساعت 10:53 توسط : مهگل فرشچی | دسته : | 4 بازدید
  • []

  • در میان چالش های متعدد که پدر و مادر در برخورد با درس های موسیقی کودک با آن مواجه می شوند، از جمله انتخاب ابزار، پیدا کردن یک معلم خوب و... در کنار هم قرار دادن و متمرکز کردن بچه ها برای انجام تمرینات موسیقی از همه سخت تر است. با این مطلب آموزشگاه موسیقی پارسه همراه ما باشید.
    تمرین موسیقی کودک در خانه
    شدت مشکل و اهمیت تمرین باعث می شود که مقالات بسیار کمی برای این موضوع وجود داشته باشد. بیشتر معلمان و والدین و موسیقیدان اغلب با تاکتیک های شکست خورده که از دوران کودکی به یاد می آورند تلاش می کنند تا انگیزه بچه ها را برای تمرین افزایش دهند.
    یک مثال معمول از این مسئله، قانون "تمرین 30 دقیقه" است، که یک معلم موسیقی توصیه می کند که کودک 30 دقیقه در روز باید تمرین کند؛ و به طور کلی به مرور این زمان را افزایش می دهد. در تلاش برای پیروی از این تعهد خودسرانه، والدین اغلب "کودک" را برای 30 دقیقه "کار" با چیزهایی مانند لذت بردن از تماشای تلویزیون، بازی کردن در خارج و بازی کردن بازی های ویدئویی ترغیب می کنند. مشکل این روش این است که 30 دقیقه تمرین به این شکل در واقع تحمل چیزی است برای رسیدن به چیز دیگری که ارزشش را دارد. اما آیا 30 دقیقه تمرین عددی مقدس است؟ این واحد استاندارد از کجا آمده است؟ چرا این عدد از 27 دقیقه یا 34 دقیقه بهتر است؟
    والدین باید برای تحقق بخشیدن به یک فعالیت، به اهداف موسیقی روزانه دست یابند. به عنوان مثال، به جای اینکه بگویند 30 دقیقه تمرین، صرف نظر از آنچه که به دست می آید، به اندازه کافی، کافی است. ممکن است بگویید: «امروز هدف تمرین این است که هشت مرحله اول قطعه خود را بدون هیچ اشتباهی انجام دهید.» اینکه رسیدن به این هدف 12 دقیقه یا 40 دقیقه زمان می برد مهم نیست. مهم این است که کودک اهداف موزیکال هر جلسه تمرین روزانه را می داند و احساس می کند انگیزه ای برای رسیدن به این هدف دارد و در عین حال به عنوان یک تمرین کارآمد در انجام آن عمل می کند.
    اگر هدف این است که هشت قدم اول را در روز دوشنبه انجام دهد، هدف منطقی سه شنبه این است که هشت قدم بعدی را بازی کند. به زودی، کودک هدف تجمعی هفته را تصدیق می کند و تمام قطعه را بدون اشتباه اجرا می کند. این روش منجر به انگیزه بیشتر، تلاش بیشتر در طول تمرین و مهمتر از همه افتخار به آنچه انجام داده اند می شود.
    این روش نتنها موفقیت بیشتری به دست می آورد؛ بلکه والدین نیز تلاش بیشتری می کنند. در واقع تمرینات مرتبط با هدف به معنی تعیین اهداف روزانه برای فرزندان شما، نظارت بر تمرین و کودک را ساده تر می کند.

    برچسب‌ها:
    نوشته شده در سه شنبه 19 تير 1397 ساعت 12:36 توسط : مهگل فرشچی | دسته : | 5 بازدید
  • []

  • آیا باید در کلاس های گروهی یا جلسات خصوصی برای یادگیری موسیقی شرکت کنم؟

    تمامی هنرجویان آینده نگر بارها این پرسش ساده را از من کرده اند. آیا کلاس های موسیقی گروهی یا جلسات خصوصی را توصیه می کنید؟ این بستگی به اهداف شما دارد.

    هر یک از این روشهای آموزش موسیقی مزایا و معایبی دارند. جلسات خصوصی معمولا برای پیشرفت شما بسیار بهتر است. کلاس های گروهی معمولا به شما کمک می کنند تجربه های اجتماعی بهتری داشته باشید و برخی از مهارت های مورد نیاز در موسیقی را نیز در کنار آن یاد بگیرید.

    شما هر دو نوع کلاس آموزشگاه موسیقی را در آموزشگاه موسیقی خود خواهید یافت. جلسات خصوصی به شما در دستیابی به اهداف شخصی تان کمک می کنند. وقتی با یک معلم حرفه ای خصوصی کار می کنید، شما توجه و تمرکز کامل معلم را در کل زمان درس دریافت خواهید کرد.

    شما از درسهایی که برنامه ریزی شده و متناسب با نیازهای خاص، اهداف و شیوه یادگیری شما هستند، بهره مند خواهید شد. شما به سرعت و به آسانی پیشرفت خواهید کرد، زیرا جلسات فقط برای شما برنامه ریزی می شوند.

    شما پیشرفت پایدار به سوی اهداف شخصی خودتان را تجربه خواهید کرد. شما احساس غرور کرده و مهارت های خود را به سرعت توسعه خواهید داد.

    کلاسهای موسیقی گروهی نمیتوانند این گونه آموزشهای فردی را ارائه دهند. چرا؟ معلم معمولا از یک برنامه درسی از پیش تعیین شده پیروی می کند و باید نیازهای بسیاری از دانش آموزان را که ممکن است توانایی های متفاوت، سبک های یادگیری، اهداف و یا سن های مختلف داشته باشند را با رعایت تعادل برطرف کند.
     


    جلسات خصوصی باعث رشد بهتر دانش آموزان می شوند

    دانش آموزان مختلف به شیوه های متفاوتی یاد می گیرند و ارتباط اجتماعی برقرار می کنند. این تفاوت ها می تواند به ویژه در بین کودکان 4-15 ساله، یا بین 20 سال و سن بازنشستگی بسیار گسترده باشد.

    این یک امر محال است که کلاسی از هنرجویانی داشته باشید که دارای نیازهای مشابه و سبک یادگیری یکسان باشند بنابراین معلم های کلاس های گروهی باید با این تفاوت ها روبرو شوند. آنها نیازهای هر یک از دانش آموزان را در کنار نیازهای کل کلاس باید به تعادل پیش ببرند.

    تصور کنید که یک هنرجو در حال مبارزه برای یادگیری چیزی است که بقیه کلاس آن را به سادگی یاد گرفته اند. معلم می تواند به او کمک کند در حالی که هنرجویان دیگر منتظر هستند، یا معلم می تواند به درس خود ادامه دهد، زیرا بیشتر کلاس آماده پیشروی هستند و از دانش آموزی که در حال مبارزه برای یادگیری است چشم پوشی کند. هیچ یک راه حل خوبی نیست، اما یک مشکل معمول در یک کلاس گروهی است.

    هیچکدام از این موارد در کلاس های موسیقی خصوصی رخ نمی دهد و آن را به بهترین انتخاب برای شما تبدیل می کند اگر به دنبال پیشرفت سریع و آسان به سمت اهداف خود هستید.

    هنرجویانی که در کلاس های گروهی یک آلت موسیقی را یاد می گیرند، اغلب عادت های بدی را به خود می گیرند، زیرا آنها توجه شخصی و تمرکز ندارند. اشتباهات آنها دیده نمی شود و در نهایت اصلاح نشده باقی می ماند.

    جلسات خصوصی، شخصی هستند

    بسیاری از هنرجویان جدید به مهارت های خود اعتماد ندارند و نمی خواهند موسیقی را در مقابل دیگران بنوازند. در آموزشگاه موسیقی ، کلاس های گروهی می تواند برای این دانش آموزان نوعی تهدید باشد.

    ادامه مطلب در منبع : آموزش موسیقی به صورت خصوصی یا در کلاس های گروهی

    برچسب‌ها:
    نوشته شده در دوشنبه 31 ارديبهشت 1397 ساعت 12:57 توسط : مهگل فرشچی | دسته : | 15 بازدید
  • []

  • MIDI چیست؟ MIDI چکار میکند؟ طریقۀ تبدیل فایل های MIDI ، طرز ساختن فایل MIDI و... اینها سوالاتی است که در این مقاله به آنها پاسخ خواهیم داد
    همانطور که می دانید MIDI استانداردی صنعتی برای برقراری ارتباط میان دستگاه های مختلف موسیقی با یکدیگر و کامپیوتر است. مهمترین ویژگی MIDI که باعث موفقیت آن نیز شده است عدم ارسال محتویات صدا بصورت آنالوگ بین دستگاه های موسیقی است. در واقع در این استاندارد برای اجرای هر نت پارامترهای لازم کیفی و کمی، تهیه و بصورت دیجیتال به دستگاه های موسیقی ارسال می شود.

    هرچند نیاز به بوجود آمدن چنین استانداردی به زمانی دهه های ۷۰ و ۸۰ برمیگردد که نوازندگان کیبرد مجبور بودند برای اجرای کنسرت تعداد زیادی کیبرد اطراف خود داشته باشند، اما امروزه کاربرد MIDI در تهیه موسیقی و افکت های صوتی به جایی رسیده است که در کمتر استودیویی می توان تجهیزاتی را پیدا کرد که با این استاندارد صنعتی سازگار نباشند. کارتهای صدای کامپیوتری، سینتی سایزها، انواع سمپلر، ماشین های درامز و … همگی به این استاندارد مجهز هستند.

    چندی پس از معرفی این استاندارد ارتباطی، ایده تهیه Sequencer های نرم افزاری که بر روی کامپیوترها اجرا می شوند بوجود آمد و امروزه ما شاهد وجود نرم افزارهای بسیار حرفه ای برای تولید موسیقی و انواع افک های صوتی هستیم که بسادگی توانایی کنترل چندین ساز با رابط MIDI را بصورت یکجا دارند.

     

    برای برقراری ارتباط میان ساز و کامپیوتر به چه چیزهایی احتیاج است؟

    این موضوع کاملآ بستگی به کاری دارد که می خواهید انجام دهید. در این مطلب سعی می کنیم بطور خلاصه توضیح دهیم اگر بخواهید از کامپیوتر خود بعنوان یک Sequencer استفاده کنید به چه چیزهایی نیاز دارید.

    کارت صدا و پورت MIDI
    اول از همه کامپیوتر شما باید کارت صدایی داشته باشد که دارای پورت MIDI یا Game Port باشد. این پورت ممکن است روی کارت صدای شما باشد و یا پنل پورت آن پشت کامپیوتر شما نصب شده باشد و کنترلر آن بصورت On-Board روی کامپیوتر قرار گرفته باشد. این پورت دقیقآ همان پورتی ۱۵ پینی است که هنگام انجام بازیهای کامپیوتری Joystick را به آن متصل می کنید.

    چنانچه کامپیوتر شما چنین پورتی ندارد و یا از نوت بوکهایی استفاده می کنید که Game Port ندارند می توانید از آداپتورهایی که بصورت USB در بازار موجود است استفاده کنید. تحت این شرایط پس از اتصال این آداپتور و نصب احتمالی درایور آن نوت بوک شما دارای پورت MIDI یا Game خواهد شد.


    نمونه کابل USB-MIDI

    نکته مهم

    در حالت استاندارد اطلاعات MIDI بر روی کانکتورهای دایره ای شکل و پنج پین (din) منتقل می شوند، اما امروزه بسیاری از کیبردها و دستگاههای موسیقی جدید دارای رابط USB هستند که بدون نیاز به پورت MIDI می توانید دستگاه خود را به کامپیوتر متصل کنید.

    بنابراین با توجه به این موارد و نوع پورتی که کامپیوتر یا ساز شما دارد، ارتباط کامپیوتر با دستگاه موسیقی می تواند MIDI به MIDI ، MIDI به USB ، USB به MIDI و نهایتآ یا USB به USB باشد.

    کابل ارتباطی

    کابل های ارتباطی کامپیوتر به وسیله موسیقی معمولآ در طرف کامپیوتر دارای یک پورت و در طرف دیگر دارای دو پورت MIDI هستند. شما برای کار خود ممکن است به یکی از انواع کابلهای زیر احتیاج داشته باشید.

    MIDI-MIDI : در این حالت نیاز به کابلی دارید که از یک طرف باید به کانکتور ۱۵ پین کامپیوتر متصل شود و از یک طرف به پورت های MIDI دستگاه موسیقی شما که بصورت din-5 هستند. این کابل را می توانید از فروشندگان لوازم و تجهیزات کامپیوتری تهیه کنید و یا اگر کمی معلومات فنی دارید خود آنرا بسازید.

    MIDI-USB : دراین حالت به کابلی احتیاج دارید که در یک طرف کانکتور ۱۵ پین کامپیوتر داشته باشد و در یک طرف پورت – یا پورتهای – USB. این مورد بندرت مورد نیاز خواهد بود و به دلیل کاربرد کم اگر مورد نیاز باشد در داخل بسته بندی اصلی وسیله موسیقی، چنین کابل ارتباطی وجود خواهد داشت.

    عادی ترین نوع کابل MIDI

    USB-MIDI : در این حالت کابلی می خواهید که از طرف کامپیوتر به پورت USB متصل شود و از طرف دیگر دارای پورتهای آشنای ۵ پین MIDI باشد. این آداپتور (یا همان کابل) را می توانید از فروشندگان لوازم و تجیهزات کامپیوتری خریداری کنید.

    USB-SUB : که ساده ترین حالتی است که می تواند امروزه برای یک شخص درگیر با مسائل کامپیوتری رخ دهد، در این حالت به یک کابل USB معمولی نیاز دارید که از یک طرف به کامپیوتر و از طرف دیگر به ساز شما متصل شود. انواع کابلهای USB در بازار لوازم کامپیوتری موجود است.

    برقراری ارتباط

    طرفی که پورت USB دارد کاملآ مشخص است و نگرانی خاصی در متصل کردن کابل به آن وجود ندارد. اما در طرفی که دارای کانکتور ۵ پین است باید رعایت جهت اطلاعات ورودی و خروجی صورت بگیرید. به این معنا که از طرف کامپیوتر کانکتوری که با عنوان OUT مشخص شده باید به قسمت IN در وسیله موسیقی متصل شود و کانکتوری که با عنوان IN مشخص شده باید به قسمت OUT ساز متصل شود.

    بدیهی است که با برقراری این ارتباط دو طرفه هم می توانید اطلاعات ساز را به کامپیوتر منتقل کنید و هم ساز می تواند اطلاعاتی که برنامه Sequencer شما به خروجی می فرستد را دریافت کند.


    نحوه برقرار ارتباط میان کامپیوتر (USB) با ساز (MIDI)

    نرم افزار کنترل وسیله موسیقی

    نرم افزارهای کوچک و بزرگ زیادی وجود دارند که می توانید از آنها برای کنترل ساز خود استفاده کنید که در این میان می توان به CakeWalk ، Sonar ، Finale ، Ableton LIVE و … اشاره کرد که هریک مزایای خود را دارند.

    MPU-401 چیست ؟
    پس از نصب نرم افزار لازم است که نرم افزار بداند توسط کدام پورت می تواند با ساز شما تبادل اطلاعات کند. MPU مخفف اصطلاح MIDI Processing Unit به معنای واحد پردازش اطلاعات MIDI است که در ابتدا توسط شرکت رولند (Roland) طراحی شد و امروزه بصورت استاندارد همه آنرا رعایت می کنند.

    MPU-401 نوع خاصی از این استاندارد است که برای کامپیوترهای سازگار با IBM (همانهایی که امروزه اغلب ما از آن استفاده می کنیم) در نظر گرفته شده است. این درگاه اطلاعاتی که پورت آن بصورت همان ۱۵ پین در کامیپوتر استفاده می شود چیزی جز یک رابط برقرار ارتباط سریال نیست که دریافت و ارسال اطلاعات MIDI را مدیریت می کند.

    بنابراین پس از نصب نرم افزار برای ارسال یا دریافت اطلاعات معمولآ باید پورت یا پورتهایی را که نرم افزار از طریق آن باید با ساز صحبت کند را مشخص کنید. که این پورت به جز مواردی که از کارتهای صدای حرفه ای استفاده می کنید همان MPU-401 است.

    دقت کنید که اگر پورت را درست انتخاب نکنید، ممکن است صدای موسیقی ای که روی نرم افزار نوشته اید بجای اینکه از ساز شما درآید از بلندگوی های کامپیوتر شما درآید و یا اینکه ممکن است هنگام ضبط اطلاعات MIDI، کامپیوتر نتوان event های کیبرد شما را دریافت کند.

    فراموش نکنید که برخی از نرم افزارها بجای MPU-401 از اصطلاح های دیگری مانند External MIDI و … ممکن است استفاده کنند.

    MIDI چیست؟

    Musical Instrument Digital Interface، رابطی است سخت افزاری ، نرم افزاری برای صحبت کردن نرم افزارهای موسیقی و دستگاههای موسیقی دیجیتال با یکدیگر. در واقع همانگونه که یک نوازنده موسیقی با نگاه کردن به نت موسیقی از روی علائم تشخیص می دهد کدام نتها را با چه حسی باید اجرا کند (که در واقع پیام آهنگساز را متوجه می شود)، لازم است زبان مشترکی وجود داشته باشد تا وسایل دیجتال موسیقی نیز بتوانند با یکدیگر در زمینه موسیقی تبادل اطلاعات کنند.

    هر نت موسیقی برای خود می تواند یک فایل کامپیوتری حاوی پیام ها و اطلاعات MIDI داشته باشد که شما می توانید با اجرای آن روی کامپیوتر یا یک سینتی سایزر، موسیقی ای که آن نت مشخص می کند را بشنوید.

    دقت کنید همانطور که شما با دیدن یک نت سیاه مثلآ دو (C) و تمپوی موسیقی تشخیص می دهید کدام کلید روی پیانو را به چه نحو بنوازید، تبادل اطلاعات از طریق MIDI نیز به همین صورت است؛ یعنی فرستنده اطلاعات لازم مانند شماره نت، مدت زمان کشش، شدت صدا و … را بصورت اطلاعات دیجیتال (که حجم بسیار کمی – مثلآ چند بایت – دارند) به گیرنده ارسال می کند و گیرنده از این طریق نت مورد نظر را با یکی از مجموعه بانک های صوتی که در اختیار دارد اجرا می کند. بنابراین در این تبادل اطلاعات هیچ گونه سیگنال صوتی آنالوگ منتقل نمی شود.

    MIDI چگونه کار می کند؟

    سناریو اصلی کار همان است که در پاراگراف قبل توضیح دادیم، در اینجا کمی بیشتر موضوع را بررسی می کنیم.

    فرستنده – که می تواند یک کامپیوتر یا سازی که حالت Master را دارد، باشد – می خواهد بر روی یک دستگاه موسیقی دیجیتال – که می تواند یک کیبرد یا ماشین درام باشد – قطعه ای را اجرا کند. این قطعه موسیقی بدون شک از تعدادی نت موسیقی با نوانس های خاص تشکیل شده است که لازم است در زمانهای مشخص اجرا شوند.

    همانطور که می دانید در دنیای دیجیتال اطلاعات بصورت بیت های صفر و یک ارسال می شوند. ارسال اطلاعات در MIDI ذاتآ بصورت سریال است هر چند ممکن است فرستنده و گیرنده آنها را اینگونه تشخیص ندهند. در واقع برای دستور اجرای هر نت تعداد زیادی از بیت های صفر و یک به سمت گیرنده از طریق کابل MIDI ارسال می شود.

    هر مجموعه از این بیت ها عملکرد خاصی را از گیرنده انتظار دارند، برخی مشخص می کنند کدام نت باید اجرا شود، برخی شدت صدا را مشخص می کنند و …

    بیت ها با سرعت بسیار بالا (حدود ۳۱,۰۰۰ عدد بیت در ثانیه در حالت استاندارد) تبادل می شوند و هر ۱۰ عدد از آنها مشخص کننده یک پیام یا Message خاص هستند. البته نباید شبهه ای بوجود بیاید! هر Message همان ۸ بیت یا یک بایت است که در حالت ارسال سریال یک بیت آغازین (Start Bit) و یک بیت پایانی (Stop Bit) به آن افزوده می شود.

    Message ها انواع مختلف دارند که قبلآ به آنها اشاره شد، نوع نت را مشخص می کنند، زمان و طول مدت اجرا را مشخص می کنند، نوع صدا را مشخص می کنند یعنی اینکه پیانو باشد یا فلوت و …


    یک پیام MIDI از ۱۰ بیت تشکیل شده است که بصورت سریال بین دستگاه ها منتقل می شود.

    موضوع کمی پیچیده تر است
    برای اجرای یک قطعه که حاوی چندین ساز است و هر ساز ممکن است چند نت را همزمان اجرا کند و اینکه ممکن است قطعه را بیش از یک دستگاه موسیقی دیجیتال بخواهند اجرا کنند و … موضوع به این سادگی ها نیست. درواقع با موجودیتی بنام Message نمی توان به تنهایی چنین انتظاری را از این پروتکل داشت.

    MIDI Channels

    از مهمترین ویژگیهای MIDI آن است که می تواند در آن واحد پیامهای مختلفی را به سازهای مختلف و یا به یک واحد صوتی ارسال کند. از آنجایی که ذات این استاندارد تبادل اطلاعات بصورت سریال است، تمامی سازهایی که در زنجیره ارتباطی MIDI قرار دارند همه اطلاعات را دریافت می کنند، بنابراین تنها لازم است که هر یک تشخیص دهند که کدام بسته اطلاعاتی به آنها تعلق دارد تا به آن واکنش لازم را نشان دهند.

    بنابراین برای هر بسته اطلاعاتی کوچک (Message) مشخصه ای بنام کانال قرار داده می شود و هر دستگاه موسیقی دیجیتال نیز تنظیم می شود که به کدام کانال یا کانالها پاسخ دهد. مشاهده می کنید که با این روش شما می توانید از یک کامپیوتر بیش از یک ساز را کنترل کنید، کافی است آنها را بصورت سری از طریق رابط MIDI به یکدیگر متصل کنید. استانداردهای اولیه MIDI تعداد ۱۶ کانال را پشتیبانی می کردند.

    ناگفته نماد که برخی از Message ها هستند که کانال مشخصی ندارند، اینگونه از پیام ها در واقع به تمامی دستگاههای دیجیتالی که در مجموعه به هم متصل MIDI قرار دارد تعلق دارند. بعنوان مثال پیام هایی که حاوی اطلاعات کوک هستند یا پیامی که حاوی اطلاعات کاهش یا افزایش کل حجم صوتی است و …
    MIDI Messages
    پیامهای MIDI مجموعه دستورالعملهایی هستند که بین دستگاههای دیجیتال موسیقی و نرم افزارها برای برقراری ارتباط ، تبادل می شوند. این پیامها انواع مختلف دارند که به دو دسته اصلی می توان آنها را تقسیم کرد، اول پیامهای مربوط به کانالها که Channel Messages نامیده می شوند و دوم پیامهای سیستمی که System Messages نامیده می شوند.

    Channel Message ها آنهایی هستند که برای کانالهای MIDI ارسال می شوند، برای مثال اینکه یک کانال باید چه نتی را اجرا کند – که به آن Note Message گفته می شود – و یا اینکه این کانال باید در کدام لحظه ساز خود را تغییر دهد – که Program Change Message نامیده می شود – و …

    اما System Message ها آنهایی هستند که برای تمامی دستگاههای متصل به حلقه ارتباطی MIDI ارسال می شوند و وظیفه تمامی آنها است که این پیامها را گرفته به آنها پاسخ مناسب دهند. این پیامها عمومآ هیچ کاری به نحوه ریز اجرای نت های موسیقی ندارند.

    پیامهای MIDI معمولآ توالی دو تا سه بایت اطلاعات هستند. بایت اول که وضعیت پیام یا Status نامیده می شود به گیرنده می گوید که این پیام از چه نوعی می باشد. این بایت حاوی اعدادی بین ۱۲۸ تا ۲۵۵ است. در این بایت پرارزش ترین بیت همواره یک است و چهار بیت کم ارزش شماره کانال را از ۰ تا ۱۶ مشخص می کنند. سه بیت باقیمانده مشخص کننده نوع پیام خواهند بود.

    بایت دوم حاوی اطلاعاتی است که بر حسب نوع Status گیرنده به آن نیاز دارد، به این بایت Data گفته می شود. مقادیری که این قسمت از پیام اختیار می کند بین ۰ تا ۱۲۷ است. برخی از پیامهای MIDI نیاز به بایت سومی هم بعنوان Data دارند.

    بایت هایی که اطلاعات را در خود نگهداری می کنند دارای پرارزش ترین بیت معادل صفر هستند. به این ترتیب گیرنده بسادگی با آزمایش بیت پرارزش هر بایتی که دریافت می کند می تواند تشخیص دهد که این بایت اطلاعات است یا مشخص کننده نوع پیام.

    روشن و خاموش کردن نت ها

    هنگام اجرای یک قطعه موسیقی توسط یک نرم افزار و چند ساز دیجیتال MIDI به احتمال بسیار زیاد بیشترین پیامی که نرم افزار به سازها ارسال می کند برای اجرای نت ها است. این پیامها Note On و Note Off نامیده می شوند.

    Note On، پیامی است که معادل با فشار دادن روی کلاویه یک کیبرد است و Note Off معادل با هنگامی است که انگشت از روی کلاویه برداشته می شود. وضعیت روشن و خاموش کردن هر نت معادل با اعداد ۹ و ۸ هگز برای بایت Status است.

    هنگامی که یک سینتی سایزر پیام Note On را می گیرد، نت مورد نظر را اجرا نمی کند تا سایر اطلاعات برای اجرای نت را دریافت کند. این اطلاعات شامل دو بایت نام نت و شدت یا حجم صوتی آن خواهد بود.

    همانطور که اشاره شده قسمت Data مقادیری از ۰ تا ۱۲۷ را اختیار می کند، بنابراین می تواند ۱۲۸ سطح برای حجم صدا – که در فرهنگ MIDI به آن سرعت یا Velocity گفته می شود، – داشته باشد. بنابراین پس از دریافت یک Status = 9 Hex گیرنده ابتدا شماره نت را در بایت بعدی دریافت می کند و سپس حجم صوتی را در بایت دنبال آن. شکل اول نمایش دهنده سه بایتی است که برای روشن کردن هر نت گیرنده آنها را دریافت می کند.

    عینآ مراحل بالا برای پیام Note Off نیز صورت می گیرد و پس از آن گیرنده مجددآ به انتظار دو بایت اطلاعات مشابه خواهد بود. در این حالت بایت دوم اطلاعات مشخص می کند که به چه سرعتی کلاویه رها می شود. برخی از سینتی سایزرها که توانایی اجرای After Touch را نداشته باشند معمولآ از این بایت صرفنظر می کنند، اما آنهایی که چنین توانایی اجرایی را داشته باشند پاسخ مناسب به آن می دهند.

    مشاهده می کنید که با همین دو پیام Note On و Note Off چگونه می توان به سادگی یک قطعه چند بخشی زیبا را اجرا کرد. در نوشته های بعدی به بررسی بیشتر Message های MIDI خواهیم پرداخت.
    پیام تغییر برنامه – Program Change Message
    به محض آنکه یک دستگاه موسیقی دیجیتال – مانند یک سینتی سایزر – روشن می شود به حالتی برنامه ریزی می گردد که از پیش برای آن در نظر گرفته شده است. این وضعیت معمولآ در حافظه ROM دستگاه و یا در مدل های پیشرفته تر به حالتی که آخرین بار شما آنرا در حافظه RAM دستگاه ذخیره کرده اید، ثبت شده است.

    اما برای آنکه شما توسط کامپیوتر صدای ساز خود را تغییر دهید و با صدای جدید به اجرای موسیقی بپردازید، ساز باید برنامه ای را دریافت کند که با اجرای آن صدایش تغییر کند. این برنامه یا پیام Program Change Message – PCM نام دارد.

    PCM ها نیز همانند Note On یا Note Off از انواع پیامهای مربوط به کانال یا Channel Messages هستند. این پیامها بطور جداگانه برای کانالهای مختلف ارسال می شوند و مشخص می کنند که هر کانال کدام نوع ساز را باید برای اجرا انتخاب کنند.

    اولین بایتی که ساز یا ماجول سینتی سایزر بعنوان Status دریافت می کند عدد C هگز است. به این ترتیب ساز پس از دریافت آن در انتظار دریافت مشخصات ساز اجرایی خواهد بود که به آن Program Number گفته می شود. بنابراین تنها بایت داده ای که پس از آن دریافت می شود شماره برنامه – نوع ساز – را مشخص می کند.

    همانطور که بسیاری از شما می دانید در اینحالت پیانوی آکوستیک بزرگ شماره ۱، پیانو آکوستیک با صدای شفاف شماره ۲ و … را بعنوان بایت داده اختیار می کنند.

    پس از دریافت این بایت، ساز دیجیتال یا سینتی سایزر از ROM خود اطلاعات مربوط به اشکال موج صدای ساز را برداشته آماده اجرای صدای ساز می گردد.

    پیام تغییر پارامترها – Control Change Message
    نوع دیگر از پیامهای مربوط به کانالها است که برای ایجاد تغییر در وضعیت فیزیکی اجرای ساز بکار برده می شود. بعنوان مثال گرفتن پدال کشش Sustain، اعمال مدولاسیون Midulation که در حالت دستی عمومآ با یک چرخ انجام می گیرد و دیگر افکت ها بکار برده می شود. این نوع پیامها دارای Status بایتی معادل عدد B هگز است.

    به دنبال بایت Status بایت دیتا ای ارسال می شود که نوع کنترل را مشخص می کند و در صورت نیاز بایت سومی هم برای مقدار کنترل مورد نظر ارسال خواهد شد.

    توجه داشته باشید که برخی از افکت ها مانند Sustain شبیه به یک کلید دو حالته روشن و خاموش عمل می کنند، اما برخی دیگر ممکن است مقدار پارامتری را نیز برای اجرا نیاز داشته باشند.

    بعنوان مثال همانطور که در حال اجرای دستی، مقدارحرکت دادن کلید Pitch/Bend در شکل اجرای صوت خروجی موثر است برای شبیه سازی اجرای این حالت با MIDI نیاز به اطلاعات لازم در مورد وضعیت Pitch/Bend ضروری است، که در این حالت برای این پیام خاص نیاز به بایت اطلاعاتی نیز هست که مشخصات میزان Pitch/Bend را در آن تعریف می کنند.

    نمونه دیگری از انواع کنترل ها که بسیار معروف و کاربردی نیز هست، پیامی است که به cc10 – با کد هگز A – مشهور است. این پیام برای تغییر خروجی میان دو بلندگوی چپ و راست – همان Panning – بکار برده می شود.

    محدودیت در اجرای تغییرات

    اگر وارد برنامه ریزی جدی MIDI شده اید بد نیست بدانید تمام ماجولهای صوتی به تمام کنترلها پاسخ مثبت نمی دهند. به این دیگر ممکن است آنها برخی از پیامها تغییر کنترل را نپذیرند.

    بعنوان مثال cc 120 – با کد هگز ۷۸ – که تمام صدا ها را خاموش می کند و cc 123 – با کد هگز ۷B – که تمام نت ها را خاموش می کند. پیام تغییر کنترل شماره ۱۲۰ بدون توجه به وضعیت نرم افزار به سینتی سایزر اعلام میکند که همه صداها را خاموش کن. cc 120 را همه سازها یا ماجولهای سینتی سایزر پشتیبانی نمی کنند برای همین بهتر است اگر هدف خاموش کردن ناگهانی صدا باشد از cc 123 استفاده کنید. اینکار معادل آن است که انگشت خود را از روی همه کلاویه هایی که درحال اجرا هستند برداریم.

    System Messages
    همانطور که گفتیم در مقابل پیامهایی که به هر کانال مربوط می شود، گروهی از پیام ها نیز وجود دارند که به همه کانالها تعلق دارند و به همین علت به آن System Message گفته می شود. وقتی این نوع از پیام ارسال می شود تمام سازها و ماجولهای سینتی سایزر به آن پاسخ می دهند مگر حالتهای خاصی که به آن Exclusive Messages گفته می شود که برای ماجولها و سازهای متعلق به یک سازنده خاص ارسال می شوند.

    در این حالت لازم است سازنده های مختلف کد مخصوص داشته باشند که اینگونه نیز هست مثلآ عدد مشخصه Kurzweil معادل ۷ یا مشخصه Yamaha معادل ۶۷ و … است.

    پیامهای System به سه دسته اصلی تقسیم می شوند Common، Real Time و Exclusive. پیامهای مشترک یا Common برای همه سازها، پیامهای Exclusive یا انحصاری برای سازندگان خواص و Real Time برای سنکرون کردن ساعت سازها با ساعت MIDI با یکدیگر بکار برده می شود.

    آموزشگاه موسیقی

    برچسب‌ها: آموزشگاه موسیقی
    نوشته شده در پنجشنبه 1 تير 1396 ساعت 10:04 توسط : مهگل فرشچی | دسته : | 36 بازدید
  • []

  • محققان معتقدند نتایج تحقیقات گوناگون حاکی از آن است که یادگیری و حتی گوش کردن موسیقی می‌تواند میزان ضریب هوشی را در میان کودکان و بزرگسالان تا 7 درجه افزایش دهد. دانشمندان با انجام تحقیقاتی ادعا کرده‌اند افرادی که می‌توانند یک ساز موسیقی را بنوازند باهوشترند، زندگی اجتماعی بهتری دارند و در تحصیلات خود موفق‌ترند.
    به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ،  تحقیقات جدید نشان می‌دهد افرادی که به طور منظم یک ابزار موسیقی را می‌نوازند بعد از مدتی شکل و قدرت مغز خود را تغییر می‌دهند که این عامل در نهایت می‌تواند به بهبود مهارتها و تواناییهای ادراکی آنها منجر شود. حتی نواختن موسیقی می‌تواند میزان ضریب هوشی را در میان کودکان و بزرگسالان تا 7 درجه افزایش دهد.
    محققان در این باره اعلام کردند: شواهد نشان می‌دهد مغز موسیقی‌دانان از لحاظ ساختار و عملکرد با افرادی که با موسیقی آشنایی ندارند تفاوتهای زیادی دارد. نواختن موسیقی سبب می‌شود قسمتهای خاصی از مغز که وظیفه پردازش و نواختن یک آهنگ خاص را دارند تقویت شوند. این قسمتها همچنین وظایف دیگری مانند تواناییهای حرکتی، مهارتهای شنیداری و ذخیره‌سازی اطلاعات را دارند و زمانی که فردی شروع به آموختن نواختن یک ساز می‌کند این قسمتها به طور قابل توجهی رشد کرده و عملکرد آنها طی دوران آموزش روز به روز بهتر می‌شود.
    لوتز جانک، روانشناس دانشگاه زوریخ، در این‌باره گفت: «آموختن موسیقی بدون شک فواید زیادی برای مغز انسان دارد تا جایی که می‌تواند ضریب هوشی (IQ) فرد را تا 7 امتیاز افزایش دهد. ما در بررسی‌های خود متوجه شدیم که حتی افراد بالای 65 سال‌ هم، 4 یا 5 ماه بعد از شروع به آموزش نواختن یک ساز تغییرات زیادی در مغزشان به وجود می‌آید. حتی چند هفته بعد از شروع آموزش موسیقی نشانه‌های مثبتی در مغز سالمندان دیده می‌شود که این تغییرات در نهایت سبب می‌شود سالمندان ابتلا به بیماری‌های مغزی مانند آلزایمر را به تأخیر بیندازند و حتی از بروز بعضی از فلجی‌ها که به خاطر کاهش عملکردی مغز به وجود می‌آید پیشگیری می‌شود.»
    موسیقی روی هر دو نیمکره مغزی انسان تأثیر‌گذار است و باعث تقویت هر دو بخش می‌شود. قسمتهایی از مغز افرادی که موسیقی می‌نوازند و وظیفه کنترل قدرت شنیداری، حافظه و قسمتهایی که وظیفه کنترل دستها را دارند در حین آموزش موسیقی به بهترین شکل تمرین داده می‌شوند و تقویت می‌شوند.
    موسیقی به دو شکل می‌تواند به بهبود وضع جسمی و روحی فرد کمک کند به طوری که در فرد شنونده باعث تحریک واکنش‌های عاطفی و ذهنی فرد می‌شود و در فرد نوازنده که خود نیز در ایجاد موسیقی فعال است، علاوه بر تحریک عواطف موجب تقویت ارتباط جسم و ذهن شده و به هماهنگی این ارتباط در بدن کمک می‌کند. از آنجایی که نواختن موسیقی به صورت گروهی یا فردی انجام می‌شود و تأثیر آن نیز بر روح متفاوت است بنابراین تأثیر نواختن و یا شنیدن آن می‌تواند غمگین کننده، اضطراب آور یا نشاط بخش و آرام‌کننده باشد.
    جانک در ادامه گفت: «در مورد کودکان ما متوجه شدیم یاد گرفتن موسیقی به آنها نظم و توجه بیشتر و برنامه‌ریزی را می‌آموزد که همه این تواناییها برای بهبود عملکرد این کودکان در طول دوران تحصیل آنها در مدرسه و دانشگاه بسیار مفید است. کودکانی که موسیقی را فرا‌می‌گیرند با سرعت بیشتری می‌توانند خود را با آموزش زبان…
    دوم تطبیق دهند و کلمات را مدت زمان بیشتری در ذهن خود نگاه دارند. البته نواختن موسیقی تنها روش برای تقویت این مهارتها نیست، اما ما مطمئنیم این روش میتواند درکنار دیگر متدها کمک مؤثری به انسانها کند. زمانی که شما در حال آموزش موسیقی هستید باید نت‌های موسیقی را بیاموزید، زمانبندی‌ها را رعایت کنید و بتوانید صداها را بهتر به ذهن خود بسپارید.
    تقویت همین مهارتها به شما کمک می‌کند زبانهای جدید را بهتر بیاموزید و کلمات را مدت طولانی‌تری در ذهن خود به خاطر بسپارید. موسیقی آن چنان تأثیری روی انعطاف‌پذیری مغز دارد که ما به دنبال استفاده از آن برای کمک به بیماران ذهنی هستیم و تحقیقات زیادی در مورد علم موسیقی – درمانی هم‌اکنون در نقاط مختلف جهان در حال انجام است.»
    از طرف دیگر، قرار گرفتن کودکان درمعرض موسیقی حال چه آنها موسیقی را بنوازند وچه به آن‌ گوش بدهند اثرات بسیار مفیدی روی قدرت شنیداری آنها دارد. محقق دونالد هاگس، استاد دانشگاه کارولینا، دراین باره گفت: «هیچ چیزی مانند موسیقی نمی‌تواند همه قسمت‌های مغزی را فعال کند. زمانی که کودکان با موسقی آشنا می‌شوند قسمت‌های زیادی از مغز آنها به طور همزمان تقویت می‌شوند که از جمله آن می‌توان به مرکز زبان‌آموزی و محاسباتی اشاره کرد.
    کودکانی که موسیقی گوش می‌دهند قدرت شنیداری آنها به طورقابل توجهی افزایش پیدا می‌کندکه همین عامل سبب می‌شود مهارت‌های زبان‌آموزی آنها رشد چشمگیری داشته باشد. این کودکان بهتر می‌توانند الگوهای زبانی را تقلید کرده و فراز و فرودهای خاص هر زبان را تحلیل کنند که همه این مسائل به بهترین شکل می‌توانند روی مهارت‌های زبان‌آموزی تأثیر مثبت داشته باشد.»
    جالب این‌جاست که هیچ‌گاه برای آشنا کردن کودکان با موسیقی دیر نیست. تحقیقات نشان داده که کودکان حتی قبل از تولد نیز می‌توانند به صدای موسیقی گوش داده و آن را به خاطر بسپارند. کودکانی که موسیقی می‌آموزند در امتحاناتی که رابطه مستقیم با قدرت شنیداری دارند نتایج بسیار بهتری می‌گیرند. هرچه زمانی که کودکان در طول هفته به یادگیری موسیقی اختصاص می‌دهند بیشتر باشد به همان میزان قدرت شنیداری آنها نیز بیشتر است.
    بررسی‌ها نشان می‌دهد کودکانی که قبل از شروع امتحانات خود به موسیقی‌های اجرا شده توسط موتزارت گوش می‌دهند در امتحانات نتایج بهتری می‌گیرند. این نتایج به خصوص در درس ریاضیات بیشتر به چشم می‌خورد که نشان از تأثیر مثبت موسیقی در قدرت پردازش مغزی دارد.
    موسیقی همچنین می‌تواند روی رفتار کودکان تأثیر مثبتی داشته باشد به طوری که کودکان زمانی که به شکل گروهی اقدام به آموزش موسیقی می‌کنند با مفاهیمی مانند همکاری، بردباری و نظم گروهی آشنا شده و آنها را به طور عملی می‌آموزند.
    نواختن موسیقی به شدت حس اعتماد به نفس کودکان را افزایش می‌دهد.
    زمانی که کودکی قادر به نواختن یک ساز خاص است از طرف دیگران مورد تحسین واقع می‌شود و همین عامل تأثیر بسیار شگرفی در بالا رفتن اعتمادبه‌نفس در میان کودکان دارد.

    نوازندگی و سرگرم شدن با موسیقی یکی از علاقیات انیشتین به شمار می رود این امر باعث تغییرات مثبت زیادی در فعالیت ذهنی این مرد شده بود بهتر است بدانید افراد موسیقیدان هوش بالایی دارند و اگر می خواهید عملکرد ذهنی تان را بالا ببرید به موسیقی روی بیاورید
    استادان موسیقی اکنون می‌توانند به کسب و کار خود ببالند، چرا که تحقیقات جدید نشان داده است نوازندگی باعث افزایش هوش و عملکرد بهتر مغز می‌شود.
    این اولین باری است که ارتباط مستقیم بین “نوازندگی” و “افزایش هوش” مورد بررسی قرار گرفته است. دلیل آن هم این است که عوامل بسیاری در افزایش توانایی‌های ذهنی تاثیر دارد و دانشمندان در گذشته نتوانسته‌اند این عوامل را تحت کنترل در بیاورند. برای مثال، عوامل اقتصادی-اجتماعی در تحقیقات گذشته به عنوان شاخصی برای بهبود وضعیت تحصیلی شناسایی شدند.
    گفتنی است؛ انیشتین نواختن پیانو و ویولن را از مادرش فرا گرفته و برای تقویت مهارت‌های ذهنی خود هنگام تدوین تئوری‌هایش از نوازندگی استفاده می‌کرد.
    نکته جالب این است که تصور می‌شود نوعی هم‌پوشانی بین متغیر یاد شده و “شناخت موسیقی” وجود دارد؛ به طوری که شاید بتوان گفت نوازندگان به طور کلی از موقعیت مالی بهتری برای یادگیری موسیقی برخوردارند.
    تحقیقی در سال ۲۰۱۱ با بررسی ضریب هوشی کودکان نوازنده (در فاصله سنی ۹ تا ۱۲ سال) نشان داد، آن‌ها از توانایی‌های ذهنی مثل انجام چندین کار در یک زمان (multi-tasking)، تصمیم‌گیری‌های منطقی و حل درست مسائل برخوردارند.
    همچنین دانشمندان به تازگی با انجام آزمایش‌های ام آر آی مغز افراد تاثیر موسیقی را بر عملکرد مغز افراد مورد بررسی قرار دادند. تصاویر اسکن مغز این افراد را در زیر مشاهده می‌کنید.
    همانطور که از این تصاویر پیداست، نوازندگان در مقایسه با افرادی که هیچ تخصصی در زمینه موسیقی ندارند، در آزمون‌های ارزیابی هوش نمرات بالاتری دریافت کرده‌اند.

    محققان امیدوارند بتوانند با توسعه این مطالعه، کمک شایانی به کودکان دارای مشکلات یادگیری کنند.

     

    آموزشگاه موسیقی

    برچسب‌ها:
    نوشته شده در دوشنبه 9 اسفند 1395 ساعت 15:56 توسط : مهگل فرشچی | دسته : | 44 بازدید
  • []

  •  
    از جمله مهمترین منابعی که موسیقی Jazz از آن استفاده میکند سبک موسیقیBlues است.

    این سبک، از موسیقی عامیانه سیاهان آمریکایی مانند آوزاهایی که در هنگام کشت و کار میخوانند، یا آوازهای مذهبی و بخصوص ترانه هایی که در دوران برده داری برده ها میخواندند بوجود آمده است.

    به روایتی از سال ۱۹۸۰ سیاهان آمریکایی این نوع ترانه ها را شروع به خواندن کردند. اما به تدریج تاثیر این سبک موسیقی بر سایر سبکها مانند Soul، Rock، Country و حتی Jazz بطور آشکاری مشاهده شد.

    Blues های آوازی معمولا” مفاهیم مشخص و محدودی دارند، اغلب آنها ترانه هایی با مایه های غم انگیز راجع به بی وفایی در عشق یا خیانت و … بوده و دارای ملودی های ساده و کوچک میباشند.

    هر قسمت از ترانه های Blues معمولا” در حالت استاندارد از ۱۲ میزان تشکیل شده و خواننده تمام شعر را معمولا” با تفاوت کمی روی ملودی همان ۱۲ میزان میخواند، بعد ساز سولو همان ملودی را با کمی تغییر و بداه نوازی اجرا می کند.

    Blues استاندارد معمولا” در یک گام بزرگ با استفاده از سه آکورد I و IV و V ساخته میشود که البته برای رنگ آمیزی آکوردها اغلب آنها حداقل هفت می شوند. ناگفته نماند که بلوز در گام های کوچک هم اجرا می شود.

    نکته دیگر آنکه اغلب موسیقدانان بزرگ و صاحب سبک هر یک برای خود progression های خاصی را در بلوز استفاده میکنند.

    مثلا” چارلی پارکر نوازنده توانای سازهای بادی از این ترتیب هارمونی ها برای Blues استفاده میکند:

    Imaj7 VIIm7-5 III7-9 VIm7 II7 Vm7 I7 IVmaj7 IVm7 bVII7


    مسئله جالبی که تقریبآ در تمام قطعات Blues دوازده میزانی می توان پیدا کرد آن است که این دوازده میزان به سه گروه چهارتایی تقسیم می شوند که در هر چهار میزان دو میزان خواننده میخواند و بعد دومیزان ساز همراهی میکند.

     

    Image result for jazz blues

    نکته مهم دیگر در یک قطعه Blues نت آبی یا محزون است که در ملودی ویژگی خاصی را القا می کند. کافی است شما در یک گام بزرگ نتهای سوم یا پنجم را کمی بم کنید (حد اکثر نیم پرده برای سازهای شستی دار) در اینصورت حس بلوز بوجود میاد.

    اغلب قطعات Blues ریتمهای معتدل یا آرامی دارند و بندرت سریع اجرا میشوند.

    آموزشگاه موسیقی

    برچسب‌ها:
    نوشته شده در يکشنبه 24 بهمن 1395 ساعت 9:53 توسط : مهگل فرشچی | دسته : | 48 بازدید
  • []

  • کاری کنید عکس برداری به آنها خوش بگذرد
    اول از همه اینکه شما کودکان خود را می شناسید. دوربین را زمانی بیرون بیاورید که حالشان خوب است و حوصله دارند، نه زمانی که خسته و یا گرسنه اند. احتمالا بهترین عکس هایی که از آنها گرفته اید مربوط به زمانی است که مشغول انجام کاری هستند و توجهی به اطراف ندارند، نه زمانی که مقابل یک صحنه زیبا و یا گل های رنگارنگ شق و رق ایستاده اند. می خواهید از کودکان عکس بگیرید یا گل ها؟ مطمئنا عکس گرفتن از هر دو سخت است! بنابراین سعی کنید تمرکزتان را فقط بر روی گرفتن یک عکس خوب از مهم ترین چیزی که در تصویر وجود دارد، یعنی فرزند تان، بگذارید.
    کودکان، به خصوص هر چه سنشان پایین تر باشد، بعد از چند دقیقه حوصله شان سر خواهد رفت، بنابراین دوربین عکاسی خود را از قبل آماده کنید، و  صبور باشید. هر چند وقت یکباربه آنها اجازه دهید دور و اطراف را بگردند، موقع عکس برداری همه توجه خود را به آنها معطوف کنید و آماده باشید که اگر لازم شد با اسباب بازی های بیشتری حواس آنها را پرت کنید. شاید مجبور شوید دنبال یک دو ساله راه بیافتید.
    می توانید به بچه های بزرگتر که می توانند در باغ بازی کنند بپیوندید، و درکنار لذت بردن از بودن در آنجا، منتظر لحظۀ مناسب بمانید. اینکه بخواهید کودکان را هدایت کنید و از آنها بخواهید لبخند بزنند، معمولا در نهایت تبدیل به ادا و اصول و یا پوزخند اجباری می شود، بنابراین به آنها اجازه دهید لحظه ای خودشان باشند، به آنها بپیوندید و فقط عکس بگیرید - بعد از مدتی آنها حوصله سر می رود و خودشان سراغ شما می آیند.
    به دنبال چه چیزی باشید
    قبل از فشار دادن دکمه، سعی کنید کل مکان را در نظر بگیرید و به تصویر نهایی فکر کنید. مسلما می خواهید کودک بخش بزرگی از تصویر را پر کند، نه فقط بخش کوچکی از آن را. شما می توانید یا خودتان به کودک نزدیک تر شوید و یا از زوم استفاده کنید. با استفاده از تنظیمات تله فوتو کوتاه، می توانید پس زمینه را از فوکوس خارج کنید، و کمی از کودکان فاصله بگیرید تا متوجه شما نشوند. استفاده از حالت پورتره، یا باز کردن دستی دیافراگم نیز کمک می کند پس زمینه را از فوکوس خارج کنید.
    در پس زمینه چه چیزی هست؟ آیا حواس را پرت می کند؟ مسلما یک ماشین قرمز در پس زمینه، منظره خیلی خیلی خوبی ندارد. شاید لازم باشد کمی جا به جا شوید تا یک پس زمینه ساده داشته باشید. یا مثلا کودک را روی یک مبل بنشانید تا پس زمینه ساده ای داشته باشید. عکس کلوز آپ هم یک راه دیگر برای اجتناب از پس زمینه شلوغ است – در این نوع عکس برداری سر کودک باید بیشتر فضای فریم را پر کنید! عکس عمودی و ایستاده، می تواند ظاهر را بهتر نشان دهد.

    خرید دوربین عکاسی

    نوشته شده در سه شنبه 19 بهمن 1395 ساعت 14:33 توسط : مهگل فرشچی | دسته : | 47 بازدید
  • []


  • صفحه قبل 1 2 صفحه بعد
    سفارش تبليغات
    سفر به ترکیه | فرش کاشان | آژانس هواپیمایی | منزل مبله شیراز | دستگاه فلزیاب | کفسابی | فلزیاب دست ساز | هتل و اقامت | دیاگ | میز کانتر | گیت کنترل تردد | نوبت دهی پزشکان شیراز | هاست ارزان | پاپ آپ نمایشگاهی | فلزیاب | دکتر نوروزیان | فلزیاب | منزل مبله شیراز | لباس هندی | سفر به تایلند| ثبت شرکت | فلزیاب | راهنمای سفر | سفر به گرجستان | منزل مبله شیراز | فلزیاب | سفر به روسیه | محمد دبیری
    X
    تبليغات